Deze gedichten zijn een greep van wat ik heb gemaakt. Vanaf me 19de jaar tot het heden. Ze zijn biografie en wat ik heb meegemaakt in het dagelijks leven. In de grote steden. Ze zijn rouw, en realisaties. Van het leven...

 

"Dode-Glazen"

 

Het is zes jaar gelden, dat wij hier zaten,

Dat was ook laat in de avond,

Toen wij hier samen waren.

In sfeerlicht, 

Van de neon lichtreclames,

Toen wij daar zaten,

 

Aan deze terrastafel, Vol levende glazen bier.

Nu zit ik hier ook, Zes jaar later,

In het zelfde café...

Zelfde plek, zes jaar later.

 

Met een Levend glas bier,

Op de mooie goede toekomst,

Vriendschap en broederschap,

Die ons toen echt toelachten,

 

Daar proosten wij nog op,

Toen wij hier nog zaten,

Het mocht niet baten...

 

Dingen worden anders, hoe???

Hoe de verkeerde verstandshouding is gekomen?

Dat weet ik eigenlijk nog steeds niet.

Ik weet wel,

dat het niet goed gaat met jou,

Met die verkeerde vrouw....

 

Ik loop naar de Bar, bestel nog een glas bier.

Besef ik, zes jaar later.

Dat de levende glazen bier,

Die hier aanwezig waren.

In werkelijkheid,

Gewoon dode glazen waren....

 

 

Erik-Jan Kruyssen

 

 

"Gebroken-Vleugels"

 

Ik zie je wel eens lopen.

Met je blik in je ogen,

Zie je zo dat je Vleugels,

Zijn gebroken.

 

Waarschijnlijk, door een flinke Storm.

In je hoofd,

Je Vleugels flink Gebroken,

En uit de lucht,

Op de grond

,Flink hard terecht gekomen.

 

Zelfs, een snelle krachtige slimme Havik.

Is met zijn Gebroken Vleugels,

Een makkelijke Bange,

Weerloze,

Prooi geworden...

 

Ik hoop dat je krachtige Vleugels.

weer snel hersteld zullen worden,

Dat je weer opnieuw zal Vliegen,

Opnieuw naar de Horizon,

Opnieuw beginnen,

Weer volwaardig zal gaan Vliegen,

Wat je zeker zal verdienen...

 

Maar dat moet je zelf gaan inzien.

Denk nou niet,

Dat je ver zal komen,

Dat je nooit over die muur zal komen,

Zolang je Vleugels zijn Gebroken....

 

Want niks is ver gekomen.

Of er mee hoog gekomen,

Of er mee opgevlogen,

Of er mee opgeschoten,

Zolang iemand zijn Vleugels,

Niet zijn hersteld.

Maar nog steeds zijn Gebroken....

 

Erik-Jan Kruyssen.

 

 

"Rozen Rood"

 

Als ik mezelf zie,in mijn Spiegel Ogen.

Kan ik Rode Rozen,

Mezelf,geven in mijn Ogen.

Als Vlinders in mijn Ogen.

Maar geen.

Bloed scherven,

Mezelf verkopen...

 

Rode Rozen,daar wil ik in geloven.

Maar als,iemand.

In zijn eigen Spiegel Ogen.

Geen Rode Rozen,

Maar Rozen Rood.

Zich zelf alleen,

kan verkopen.

En wil Verkopen...

 

Houd iemand,

dan nog van zijn eigen,

Rode Rozen?

Of van zijn eigen scherven,

Van het Bloed,

In zijn, Spiegel Ogen...

 

Erik-Jan Kruyssen.

 

 

“Dode Eenhoorn”

 

Mijn Hart Bloed en Brandt.

Ik vraag Mij af,

Hoe het kon…

Dat jou Veulen,

 

Niet meer kon zingen.

En Ging Zingen,

Of ooit nog gaat Zingen…

Dat is de reden.

Dat mijn Hart,

Bloed,

En Brandt.

 

Dat ik eerst niet wou,

Of inzien,

Dat je Veulen,

 

Is weg verdampt

En je schoonheid.

Is verandert,

In een waardeloos, Beest.

 

Dat zelfs zijn beste Vriend.

Harteloos,

Emotieloos,

Zo koud als ijs vuur.

Moest worden,

En Moest veranderen…

 

Vroeger, kon je begrijpen.

Dat mijn Hart,Bloedt,

En Brandt.Maar schijnbaar.

Is het Veulen, In je.

Gewoon, Doodt.

 

De vreugde en blijheid.

Van het Veulen,

Is schijnbaar.

Voor eeuwig.

In jou,

Koud gemaakt…

 

 

Erik-Jan Kruyssen.

 

 

 

 

""Je denk wel...."

 

Leuk nu, en mooi in de Zon aan het Strand. 

Jij, denkt niet. Dat ik het wel weet.

Dat dit maar voor even licht.

En zeker niet voor eeuwig is.

Dat zie je wel,

Hoe men naar je kijkt. 

 

Ik weet wel, dat je deelt niet .

Niet alleen je wijntje is.

Dat jij denkt, dat dit alles is.

Geven wat dat is.

Liefde lust.

Of wat het ook voor jou is.

 

Ik zie wel, dat je vader er liever niks van weet.

hij zich schaamt,

Zo te zien.

Omdat,

Dat dit weer voor de zoveelste keer is.

Dat de Zon,

En het Strand,

Zo weer omgeruild is...

 

Erik-jan-kruyssen 

 

 

“LP”

 

Dat ik het niet meer kan.

Dat het harder regent.

Dan dat de Plaat aan kan.

 

Dat het zo hard regent.

Dat jouw Plaat.

Het ook niet meer aankan.

Dat is, Oke.

Maar,

 

Terwijl ik sta,

In het midden,

Van de Plaat.

Van het hele verhaal…

In het centrum van de LP.

Sta.

Terwijl de Plaat…

 

Doodleuk door draait.

Rondjes draait.

Door,

En door.

En ga maar zo door.

Gaat…

 

Vertel mij, nou eens?

Is dat jouw manier.

Om te laten zien dat je mij.

Nodig hebt?

Om te laten zien dat je mij zo waardeert?

 

Vertel mij, nou eens?

Is dit jouw manier?

Om te laten,

Zien dat je van mij houdt?

Of zie, ik dat toch verkeerd?

Of zit, de plaat vol Stof?

 

Krassen.?

En Leugens?

Met Brandgaten?

De LP gewoon er door vast draait???

 

Erik-Jan Kruyssen.

 

 

 

 

‘Dief als Broer”

Niet te geloven.
Waarom wou ik.
Het niet inzien?
Hoe Dom kon ik zijn?
Om het niet te,
Kunnen inzien?

Ik gaf je Eten.
Te Drinken.
Deelde mijn Geld.
En geluk, wat ik heb.
met je.
Kan het gewoon niet geloven,
Dat je hier voor koos.

Ik hoop, dat je eens.
Zelf in je,
Eigen Spiegel.
Gaat inzien.
Wat de in scherven.
Van je eigen Spiegel.
Heb laten vlogen.

Nu ben je weg gevlogen.
Met flink wat.
Geld.
Weg.
Gewoon gestolen.

Ik gewoon, in de stront gekomen.
Ik zal nooit vergeten.
De pijn,
Die het aandoet.
Als je moet inzien.
Dat je al die jaren,
Gewoon,
een.
Dief als Broer.
Om me heen zat rond te lopen.


Erik-Jan Kruyssen.

 

 

 

 

 

“Internaat”


Net als iedereen.
Doe ik Water.
Bij de Wijn.
Voor de Ingang.
Van het terrein.
Voor een beter Leven.
Hoop.
En Toekomst,
Voor het Leven.
Zo kwam ik ook, als zo velen…

Eigenlijk, zonder keus.
Geloven in Zand.
Niks dan Droog Land.
Geen toekomst, voor een Regenbui,
Met een mooie Regenboog.
Onder de Zon.
Van dit Land,

Even, dacht ik dat de,
Hemel open zal breken..
Regen, voor het Droge Land.
Weer zou gaan Leven.
Dat was een harde illusie.
Werkelijk waren het de Tranen.
Die het Dal zouden gaan regeren.

Deze keer doe ik geen ,
Water bij de Wijn.
En ineens.
Was ik er weg.
Van het terrein.
Buiten de Poort.
Was wel de Oase.
Van het Leven.
En de mooie
Kleuren van het Leven.
Ik had mijn Leven gewoon.
Doodleuk weer terug gevonden...

 

Erik-Jan Kruyssen.

 

“Corona”


Als we de Materie.
door de Spiegel.
Hoog in de Lucht.
Door de Maan.
De wolken,
En de Zon,

Door de Ogen.
Van een Roofvogel.
Proberen te,
Doorgronden.
Met zijn Kennis.
En Wetenschap.

Met onze kennis.
Van de Wetenschap.
Proberen,
Het,
Paradijs
Op Aarde.
Te Doorgronden.

Is de Harde werkelijkheid.
Dat wij niet.
Boven de Natuur staan,
Wat god,
Of wie dan ook.
Heeft verzonnen.
Dat het,
Een keiharde Leugen.
Is, wat iedereen wil horen...

Helaas, geeft.
Corona.
Of een ander,
Micro.
Wezen.
Of hoe je het.
Wil noemen.

Het antwoordt.
Dat de Mens.
Maar een onderdeel is.
Van een Systeem op Aarde.
Waar we nooit.
Compleet,Uit zullen komen…

 

Erik-Jan Kruyssen

 

 

 

 

“Monster, Onder mijn Bed”

 

Dat er een Monster.

Is onder mijn Bed.

Dat nog denkt,

Dat ik gek ben,

Dat ik van Lego ben.

Of een ander soort, sukkel ben.

 

Maak dat maar een ander wijs.

Test maar een ander uit.

Maar aan mij zal je het nog.

Lang heugen,

Lang nagloeien.

Dat je weg zal vloeien..

 

Dat is niet eerlijk, 

Voor jou,

Dom Monster.

Onder mijn Bed…

 

Leuk, dat je me probeert.

Bang en over te krijgen..

En troep die ik slik?

Om jou onder mijn Bed.

Me Lichaam,

En me gedachten

Te krijgen.

 

Wat ik ongevraagd.

Door me strot,

Een Peper-Meloen.

Te verteren krijg…

Lijkt dat Monster wel…

Vreet het lekker zelf op!

Dat uitgezaaide Kanker Gezwel wel...

 

Erik-Jan Kruyssen

 

 

 

“Meester”

 

Ik mag je wel.

Als vijand.

Als ik dat,

Mag zeggen.

Over een,

Kanker Gezwel…

 

Maar net als een Insect.

Zal ik snel,

Mijn Creatief verdubbelen.

En leven, 

En blijven leven.

En eerlijk is eerlijk…

 

Je zit nu in me.

Maar hoe lang.

Daar voor,

Ben je me,

Niet te snel.

 

Je bent een, goede Meester.

Eerlijk is eerlijk.

Ik leer veel.

Van jou.

Ook al,

ben je,

Gewoon een.

Kanker Gezwel.

 

Of het nou Kunst,

Of Koken is???

Of het leven.

Of een insect is.

 

Is net al ik.

Om creatief,

Zoveel mogelijk,

Cijfers te creëren.

En levend en al.

Om nog veel,

 Meer te produceren...

 

Erik-Jan Kruyssen.

 

 

 

"Sociaal-Levensmoe"

 

Het is zo makkelijk

Om Sociaal te doen,

En Cool,

En een beetje,

Populair,

Te doen.

 

En je voelt je heel goed.

Dat iedereen met je,

Je Complimenten.

Zich goed voelt…

 

Je vergeet alleen.

Wat je complimenten.

Zijn geweest.

Zoveel,

 

Dat je het zelf vergeet

Of je het nou wel,

Of niet meent.

Zolang je maar,

De andere zijn ego streelt.

 

Iedereen vind je geweldig.

Hoop je.

Geloof je.

Dat je het jezelf.

Je Ego.

Indenkt.

 

De enige die van je walgt.

Kijkt naar jou,

In je Ogen. elke Dag.

Keer, op keer.

In in je eigen.

Spiegelbeeld.

 

Je eigen, Gecreëerd..

Waardeloze.

Nutteloze,

Ego,

Zelfbeeld...

 

Gefeliciteerd!

 

Erik-Jan Kruyssen.

 

"Jennifer "

 

Ik wil al een tijdje iets vertellen.

Ookal is het een beetje te laat.

Het is niet dat ik je wil kwetsen. 

Het is ook niet dat ik je niet waardeer. 

Ik hoop dat je het niet verkeerd opvat. 

Dat de vriendschap kapot gaat.

Als is dat dan zo...

Is het zo.

En leg me erbij neer.

Dat dat dan zo zal wezen...

 

Ik zie dat je me meer waardeert. 

Dan dat ik het ook zie.

Ik zie je, als me beste vriendin. 

Ik heb veel aan,

Maar ben niet verliefd. 

Zo zit dit,

Voor mij...

Zal ook niet,

anders wezen.

Niet meer dan dit...

 

Je weet, ik draag een Ring.

En zie geen reden.

Om dat te moeten opgeven. 

En in te ruilen. 

Voor jou...

Ookal zou dit,

nog zo graag willen..

Uiteindelijk zal niemand dit willen...

 

Niet dat ik je niet waardeer.

Niet vertrouw.

Of je niet aantrekkelijk vind. 

Maar ik neem dit risico gewoon niet.

Omdat we dat spel.

Toch wel.

Veranderd in samen tranen. 

Zeker gaan verliezen. 

Meer dan dat,

Zal dat niet zijn.

Dat zal ons lot dan zijn.

Wat we samen zeker niet willen...

 

Laten we even pauze nemen. 

En gas even terug nemen. 

Voordat we samen te ver zijn gegaan. 

Met alle gevolgen van dien.

Elkaar dingen beloven. 

Die we toch niet kunnen. 

Naar elkaar. 

Waarmaken. 

en de vriendschap,

Dan zeker stuk zal wezen.

Laten we dat zo gaan doen.

Voordat het zeker te laat zal wezen....

 

Erik-jan-kruyssen 

 

 

"Verdwenen ".

 

Dat we niet meer in een bed slapen, dat is oké.

Maar ik vergeet nooit meer.

in me ziel gebrand. 

de ochtend. 

dat ineens, 

Je spullen waren verdwenen. 

Zonder spoor, of een echte duidelijke reden.

Je dood leuk van de planeet was verdwenen...

 

Plekken waar we samen waren. 

blijft nog steeds moeilijk.

met de gedachten.

Dat we daar anders.

samen waren...

Raar, dat ik zo zal denken...

 

Kansen, zijn.mij ontnomen. 

Omdat.

Ik te veel tijd.

Heb genomen. 

Om mijn tijd.

In gedachten. 

Aan jou te verkloten...

 

Een ding heb je zeker gelijk in gekregen. 

Hoe dom en blind kon ik wezen?

Dat je mijn leven.

Zeker niet gelogen. 

Op het moment. 

Verknalt hebt gekregen...

 

Erik-jan-kruyssen